AllNewz αποκλειστικό Matrix Βαρβαρότητα ή Βαρβαρότητα;

Η Ναόμι Κλάιν «μούσα» της Διάσκεψης για την Κλιματική αλλαγή στο Παρίσι; Μάλλον η «μουσίτσα»!

Η Ναόμι Κλάιν, η οποία έγινε γνωστή στην Ελλάδα για τις απόψεις της εναντίον της λιτότητας (Δόγμα του Σοκ) και για την στήριξή της στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, “κλέβει” την παράσταση και στο Παρίσι, όπου διεξάγεται η Διάσκεψη για την κλιματική αλλαγή

Οπως εξηγεί στην Liberation, παρότι αρχικά είχε πολλές αμφιβολίες για μια τέτοια διεθνή διάσκεψη και για τα αποτελέσματα που θα είχε πραγματικά στο περιβάλλον, άλλαξε γνώμη και θεωρεί ότι τελικά… «ήταν το μεγαλύτερο δημοκρατικό βήμα του κόσμου»! Γιέ!!!

Πριν από μερικούς μήνες δήλωνε, στην ίδια εφημερίδα, ότι «πρέπει να είναι κανείς τρελός για να πιστεύει στις Διασκέψεις για το κλίμα».

Τώρα δηλώνει ότι οι ηγέτες εργάστηκαν για να καταλήξουν στην καλύτερη δυνατή συμφωνία.

Η επιτυχία της Διάσκεψης, σύμφωνα με την σιωνίστρια Ναόμι Κλάιν, είναι ότι οι ηγέτες και οι συνεργάτες τους συζήτησαν ακόμη και τη μείωση της θερμοκρασίας του πλανήτη κατά 1,5 βαθμό Κελσίου, ώστε “να φθάσει στην προ-βιομηχανική εποχή”. Κι έτσι χάρηκε η κα Κλάιν, γιατί θέλει όχι η θερμοκρασία, αλλά η ανάπτυξη να πάει στην προ-βιομηχανική εποχή. Με λίγα λόγια – αποανάπτυξη, αυτό είναι και το πιστεύω της.

Η “διάσημη ακτιβίστρια” δηλώνει, επίσης, ότι η Διάσκεψη του Παρισιού είναι πραγματικά το μεγαλύτερο δημοκρατικό βήμα του κόσμου:

«195 χώρες πήραν ισότιμα το λόγο, παντού υπήρχαν ακτιβιστές (του ελεγχόμενου κινήματος) για το κλίμα και την ανάπτυξη. Ηρθαν ακόμη και αυτόχθονες που είναι θύματα της κλιματικής αλλαγής, μεγάλες εταιρείες από όλο τον κόσμο. Συνυπήρχαν αυτοί που θέλουν να σώσουν τον κόσμο και αυτοί που θέλουν να τον καταστρέψουν. Είναι σαφές για όλους εμάς ότι η πραγματική εξουσία βρίσκεται στις πολυεθνικές και στα κράτη που υπερασπίζονται περισσότερο τα συμφέροντά τους παρά το γενικό συμφέρον. Η πραγματική εξουσία βρίσκεται στα χέρια π.χ. της αμερικανικής πετρελαϊκής Exxon, η οποία κρατάει τα σχοινιά από τις μαριονέτες Ρεπουμπλικάνους στη Γερουσία ώστε να μη θέλουν να ακούσουν για συμφωνία που θα έβαζε τέλος στην κλιματική αλλαγή», δηλώνει.

Η Κλάιν συμμετείχε, μάλιστα, σε μια εκδήλωση ακτιβιστών εναντίον της Exxon, η οποία έγινε σε προάστιο του Παρισιού, όπου η Jannie Staffansson, μέλος της φυλής saami, στην περιοχή της Αρκτικής, θύμισε ότι ο παππούς της πήγε για ψάρεμα, έπεσε στον λιωμένο πάγο και δεν επέστρεψε ποτέ, “εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής”!

Μάλλον πήγε να συναντήσει τους χιλιάδες Ιθαγενείς που δολοφονήθηκαν από τους Ευρωπαίους για να τους πάρουν τη γη και να στήσουν το Αμέρικα. Είναι οι πρόγονοι αυτών που, παρέα τώρα με τους Ρώσους, λιώνουν τους πάγους της Αρκτικής για να πάρουν τα πετρέλαια! 

Αλλά η κα Ναόμι Κλάιν, μας μιλάει για την πετρελαϊκή ελίτ των Ρεπουμπλικάνων, αλλά δεν μας μιλάει για την ελίτ των ΑΠΕ των Δημοκρατικών. Και πάνω απ’ όλα, δεν μιλάει για εκείνη την ελίτ που είναι πάνω κι από τα δυο κόμματα, χρηματοδοτεί και τα δυο κόμματα, ελέγχει και τα δύο κόμματα -όπως έκανε η οικογένεια Ροθτσάιλντς με τον εμφύλιο Νοτίων και Βορίων. Κι αυτή η ελίτ είναι οι Ρόκφέλρες και ο Σόρος, που από τη μια πουλούν κλιματική προπαγάνδα και πράσινα άλογα-ΑΠΕ, από την άλλη ελέγχουν όλο το πετρέλαιο και τον λιγνίτη, που πρόσφατα αγόρασε ο Σόρος για ψίχουλα!

Εμείς απλά καλούμαστε να επιλέξουμε μεταξύ Βαρβαρότητας ή Βαρβαρότητας. Την νεοφιλελεύθερη και μολυσματική της ανάπτυξης κι εκμετάλλευσης ανθρώπων και πλανήτη, ή εκείνης του λιτού βίου (πολύ λιτού, λέμε) της αποανάπτυξης και της ανεργίας; Εσείς τι θα διαλέγατε;

Προσωπικά, τον ελέφαντα και δεν αναφέρομαι στο κομματικό σύμβολο των ΗΠΑ, αλλά στον ίδιο τον ελέφαντα.

Ο ελέφαντας και ο πίθηκος

ελέφαντας μαϊμού

 

Όταν είχα το γιό μου μικρό επειδή δεν έτρωγε βλέπαμε πολλά ντοκιμαντέρ, για να τον ξεγελάσω και να φάει, με ζώα και φύση. Λυπάμαι πολύ που δεν συγκράτησα ποιο απ’ όλα ήταν αυτό που αποτελούσε από μόνο του το πιο λαμπρό παράδειγμα του πως μπορεί να διαχειριστεί κάποιος τον πλούτο που του προσφέρει η φύση.

Στο ίδιο δάσος, υπήρχαν θάμνοι που παρήγαγαν ένα καρπό. Από αυτούς έτρωγαν οι πίθηκοι και οι ελέφαντες.
Ο πίθηκος βούταγε το φρούτο (κάτι σαν φρούτο του πάθους ήταν) και αφού έτρωγε μια δυο μπουκιές το πετούσε κι έπαιρνε άλλο. Που το πρόβλημα; Τόσα είχε το δάσος!

Ο ελέφαντας έτρωγε όλο το φρούτο και παρότι πιο μεγαλόσωμος, μπορεί και να χόρταινε με λιγότερα φρούτα γιατί δεν έκανε σπατάλες. Μόλις τέλειωνε το γεύμα του, έφευγε από το δάσος και περπατούσε αρκετά χιλιόμετρα για να πάει σε μια άγονη περιοχή και να κάνει τα κακάκια του.

Μαζί με τα περιττώματα που ήταν σκέτη κοπριά, έβγαιναν και οι σπόροι του φρούτου που είχε καταναλώσει. Με αυτό τον τρόπο, δημιουργούσε το μελλοντικό περιβάλλον με τους θάμνους και τα δεντράκια που θα του παρείχαν την μελλοντική του τροφή, τη δική του, αλλά και του άχρηστου πιθήκου, που δεν έκανε καμιά οικονομία ούτε και πρόνοια.

Ανάμεσα στα δυο άκρα, την ανάπτυξη που βρωμίζει και γεμίζει τις τσέπες της ελίτ σε βάρος των λαών, και της αποανάπτυξης με νέες τεχνολογίες και ρομποτάκια που θα αφήσουν νηστικούς εκατομμύρια κόσμου “για να σωθεί το περιβάλλον”, υπάρχει πάντα ένας ελέφαντας, φτάνει να έχεις την καθαρότητα του μυαλού κι όχι το προσωπικό συμφέρον, τη σωστή πληροφόρηση κι όχι την σκόπιμη προπαγάνδα, για να δεις αυτό που έλεγε και ο Γκάντι: Ο πλανήτης αυτός χωράει και αντέχει όλους μας, εκτός… από την απληστία!

Μοιράστε στους φίλους σας το άρθρο μας :)
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •