Πως επελέγη και ποια είναι η “εξήγηση”

Μια φωτογραφία του ταλαντούχου φωτογράφου και σκηνοθέτη Αλέξανδρου Μαραγκού επιλέχθηκε από τη NASA ως «αστροφωτογραφία της ημέρας».

Στη συγκεκριμένη στήλη της, η επίσημη ιστοσελίδα της διαστημικής υπηρεσίας των ΗΠΑ παρουσιάζει κάθε μέρα και από ένα εντυπωσιακό φαινόμενο που έχει αιχμαλωτίσει ο φωτογραφικός φακός, μαζί με μια σύντομη εξήγηση από έναν επαγγελματία αστρονόμο για το τι ακριβώς συνέβη.

Όπως αναφέρει η NASA, η σημερινή αστροφωτογραφία της ημέρας τραβήχτηκε στην Πάτρα στα τέλη Ιανουαρίου από τον Αλέξανδρο Μαραγκό.

«Τι συνέβη στον ουρανό; Διάφορα συνηθισμένα χαρακτηριστικά αλληλεπιδρούν με ασυνήθιστο τρόπο. Καταρχάς, πίσω από τους λόφους βρίσκεται ο φωτεινός Ήλιος. Μπροστά από τον Ήλιο βρίσκονται λεπτά σύννεφα, που περιέχουν ενδεχομένως ένα στρώμα εξαγωνικών κρυστάλλων πάγου, ένας συνδυασμός που δημιουργεί το φωτοστέφανο 22 μοιρών που περιβάλλει τον Ήλιο.

Η ασυνήθιστη κυρτή γραμμή που διασχίζει την εικόνα είναι μια ουρά συμπύκνωσης – ένα είδος σύννεφου που δημιουργείται από τα διερχόμενα αεροπλάνα. Ένα μεγάλο μέρος αυτού του ίχνους θα πρέπει στην πραγματικότητα να βρίσκεται πιο μακριά από ό,τι το λεπτό νέφος, επειδή ρίχνει μια σκιά πάνω στο σύννεφο, δίνοντας μια ασυνήθιστη τρισδιάστατη ποιότητα στην εικόνα».

Η Μούντζα: Ένα “συνηθισμένο” Ελληνικό φαινόμενο

Η μούντζα, ή αλλιώς το φάσκελο, είναι χειρονομία διαδεδομένη στον ελλαδικό χώρο, την Κύπρο αλλά και γενικότερα σε μέρη όπου υπάρχουν Έλληνες της Διασποράς. Αποτελεί υβριστική χειρονομία για τους πληθυσμούς αυτούς.

Μονή μούντζα

Η μούντζα γίνεται με την παλάμη του χεριού. Ο υβρίζων τείνει το χέρι του προς τον υβριζόμενο και «δείχνει» σε αυτόν την ανοιχτή του παλάμη ενώ τα δάκτυλα του χεριού του είναι τεντωμένα.

Διπλή μούντζα

Για έμφαση, κάποιες φορές η μούντζα γίνεται με τα δύο χέρια. Σε αυτή την περίπτωση οι δύο παλάμες είναι η μία πίσω από την άλλη, ενώ η μπροστινή παλάμη είναι σταθερή και η άλλη πέφτει πάνω της από την πίσω μεριά.

 

 

Η μούντζα συνοδεύεται συχνά από επιφωνήματα και υβριστικές φράσεις όπως «να!», «όρσε!», «να μαλάκα!», «πάρ’ τα να μη σ’ τα χρωστάω» κ.ά.

Η μούντζα περιγράφεται ειρωνικά ως το «παράσημο της ανοιχτής παλάμης».

Η χρήση της μούντζας ανάγεται στην εποχή του Βυζαντίου, και συγκεκριμένα σε μία ποινή που εφαρμοζόταν σε περιπτώσεις ασήμαντων παραπτωμάτων. Ο δικαστής έβαζε το χέρι του σε στάχτη και λέρωνε το πρόσωπο του τιμωρούμενου, διαπομπεύοντάς τον με αυτόν τον τρόπο.

Υπάρχει ακόμα η άποψη ότι η χρήση της μούντζας χρονολογείται πολύ παλιότερα, στην Αρχαία Ελλάδα. Μία χειρονομία αντίστοιχη της μούντζας χρησιμοποιόταν αρχικά στα Ελευσίνια μυστήρια και συνοδευόταν από κατάρες που απευθύνονταν προς τον «εχθρό», το «Κακό» κ.λ.π.

Τρίτη άποψη είναι ότι η μούντζα ή φάσκελο ξεκίνησε στην αρχαία Ελλάδα· ο υβριστής δεν είχε τότε ανοιχτά όλα τα δάχτυλα του χεριού, αλλά είχε τεντωμένο τον αντίχειρα και καθέτως προτεταμένο τον δείκτη και τον μέσο, κρατώντας τα υπόλοιπα δύο δάχτυλα κλειστά σε γροθιά. Με αυτή τη χειρονομία οι Έλληνες ξόρκιζαν δαιμονικές δυνάμεις, επειδή σε άλλους λαούς η επίδειξη της παλάμης και η παρόμοια χρήση των δακτύλων ήταν συνυφασμένη με κατάρες και εξορκισμούς -θεωρείτο προβασκάνιο. Εντούτοις στην πραγματικότητα ήταν βαριά ύβρις και έκφραση περιφρόνησης που επιβίωσε με άλλη μορφή και στο Βυζάντιο (στις διαπομπεύσεις).

Η κίνηση εκφράζει βαριά περιφρόνηση, μαζί δε και κατάρα για αποπομπή και εξαφάνιση.

Συνδυάζοντας, λοιπόν, τις δυο αυτές επιστημονικές και ιστορικές εξηγήσεις, μπορούμε τότε να πούμε…

Γιατί… δεν θέλουμε να χρωστάμε ΚΑΙ στη NASA – θέλουμε;