Scripta Manent Κλασσική Μουσική

Η κουλτούρα από το κακό στο χειρότερο

Ενώ με τη λέξη πολιτισμός εννοούμε κάθε φυσικό ή τεχνητό πολιτιστικό δημιούργημα μιας χώρας που εκφράζεται μέσω της ύλης, όπως π.χ. Παρθενώνας, Πυραμίδες, πίνακες του Πικάσο, οι καταρράχτες του Νιαγάρα κ.α., ορίζοντας έτσι τον πολιτισμό ως έννοια σταθερή, στον όρο κουλτούρα -που έχει λατινική ρίζα- εντάσσεται ως έννοια το υποσύνολο του πολιτισμού που προήλθε από ένα κοινό ερέθισμα, έκφραση και ανάγκη των ανθρώπων για αυτοπραγμάτωση.

Η πλησιέστερη αντίστοιχη λέξη στα Ελληνικά που εκφράζει τη λέξη κουλτούρα, είναι η παιδεία.

Η ελληνική οικονομική κρίση αποκάλυψε, δυστυχώς, ότι η κουλτούρα στην Ελλάδα δεν είχε το βάθος και τις γερές ρίζες να αντέξει στη λαίλαπα των απανωτών μνημονίων. Ιστορικά βιβλιοπωλεία και εκδοτικοί οίκοι έκλεισαν, φεστιβάλ και μουσικά σύνολα εξαφανίστηκαν, η κλασσική μουσική στην Ελλάδα της “Ευρώπης”, στα χειρότερα της!

Με λύπη μου διαβάζω στον τοπικό ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ (Βόλος): Τίτλοι τέλους για το Classic στον Βόλο. Στο δισκοπωλείο μπορούσαν οι λάτρεις της κλασσικής μουσικής να βρουν πολλά ενδιαφέροντα CD’s σε καλές τιμές ή να παραγγείλουν κάτι που επιθυμούσαν.

Φυσικά και φταίει η εύκολη πρόσβαση στο διαδίκτυο, αλλά είναι μόνο αυτό;

Η είσοδος της τεχνολογίας ήρθε να απαξιώσει το βινύλιο και το cd και να σταθεί η αιτία για να κλείσει ένα από τα τελευταία δισκοπωλεία της πόλης. «Ξέρω ότι η τεχνολογία δεν μπορεί και δεν πρέπει να σταματήσει. Θα μπορούσε όμως να λειτουργεί με δικλείδες ασφαλείας. Μέσω του διαδικτύου υπάρχει ασυδοσία. Όλοι παίρνουν ελεύθερα μουσική. Αν υπήρχε έστω και ένα μικρό κόστος, ο υποψήφιος αγοραστής μπορεί να λειτουργούσε διαφορετικά. Να σκεφτόταν αν θα πληρώσει το κομμάτι μέσω ίντερνετ ή αν θα στηρίξει ένα δισκοπωλείο. Δυστυχώς, τα cd έφθασαν να δίνονται δωρεάν με τις εφημερίδες και τα περιοδικά. Η μουσική είναι κάτι υπέροχο. Είναι αλλιώτικο να την παίρνεις στα χέρια σου, να την αφουγκράζεσαι, να την αγαπάς. Με πονάει που τελείωσε. Δεν γινόταν όμως διαφορετικά», σημειώνει η ιδιοκτήτρια, Έφη Κωνσταντινίδου.

Ωστόσο θα μοιραστώ την εμπειρία μου μαζί σας:

Είναι 2004. Είναι μόλις λίγα χρόνια μετά την Περεστρόικα στη Ρωσία. Οι κοινωνικές ανισότητες στη χώρα σπάνε κόκαλα. Βλέπεις βαθιά νεόπλουτους να έχουν ξεπηδήσει από το πουθενά, ενώ η φτώχεια να χτυπάει κόκκινο στην πλειοψηφία του ρώσικου λαού.

Είναι Δεκέμβρης. Χιονίζει στην Αγία Πετρούπολη και το θερμόμετρο δείχνει -25 C. Είμαι με φίλο μου Ρώσο κλαρινετίστα και περνάμε μπροστά από το χιονισμένο άγαλμα του Πούσκιν. Κάποιος μέσα σε ένα άδειο μπουκάλι (μάλλον μπύρας) έχει βάλει ένα κατακόκκινο τριαντάφυλλο και το έχει προσφέρει στο άγαλμα του Ρώσου λογοτέχνη, που θεωρείται ο μεγαλύτερος ποιητής της Ρωσίας και ο δημιουργός της νεότερης ρωσικής λογοτεχνίας, γνωστός μάλιστα φιλέλληνας.

Εντυπωσιάζομαι. Λέω στο φίλο μου, Ποιος σκέφτηκε μες το καταχείμωνο να έρθει στο άγαλμα και να αφήσει ένα λουλούδι;

Μου απαντάει:

Ο Ρώσικος λαός, έβαζε και βάζει πάντα την κουλτούρα πάνω απ’ όλα, ακόμα και από το φαγητό. Στα δύσκολα χρόνια που περάσαμε, η κατσαρόλα ήταν άδεια. Πολλά σπίτια άδειασαν κι από έπιπλα τα οποία κάηκαν για να ζεσταθεί ο κόσμος. Όμως ο Ρώσος, με το τελευταίο ρούβλι του πήγαινε στην Όπερα. Και με το πιο τελευταίο του, αγόραζε ένα λουλούδι για τον σολίστα.

Είναι από τις λίγες φορές που ζήλεψα. Η κουλτούρα είναι συνώνυμο όχι μόνο της παιδείας, αλλά και της πνευματικότητας.

Μπορεί η γηραιά ήπειρος, η Ευρώπη, να είναι ένοχη για πολλά δεινά, αλλά η κλασσική της μουσική είναι το καλύτερο δώρο στην Ανθρωπότητα:

Γιατί ωφελεί να ακούμε κλασσική μουσική

Κάντε το πείραμα: Ακούστε για 1-2 ώρες κλασσική μουσική και καπάκι μετά βάλτε ραδιόφωνο ή τηλεόραση. Αυτό που θα νιώσετε, είναι η βιαιότητα που βγάζει το τουρκομπαρόκ, οι αμερικανιές και η μουσική επένδυση των διαφόρων διαφημίσεων…

Μοιράστε στους φίλους σας το άρθρο μας :)
  • 39
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    39
    Shares
  • 39
  •  
  •  
  •  
  •