Μπορεί εδώ τα ΜΜΕ να τηρούν σιωπή ιχθύος σχετικά με την περίπτωση του μικρού Charlie, όπου γιατροί και δικαστές του αρνήθηκαν κάθε ελπίδα για ζωή, αλλά αλλά στη Βρετανία έχει γίνει πρωτοσέλιδο

Δεν είναι μια απλή ιατρική υπόθεση. Δεν είναι μια τυχαία γνωμάτευση. Δεν είναι επίσης καθόλου μια τυχαία δικαστική απόφαση των εθνικών δικαστηρίων κι εκείνου της Ευρώπης για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι μια κραυγαλέα περίπτωση αφαίρεσης κηδεμονίας και καταπάτησης κάθε ανθρώπινου και γονεϊκού δικαιώματος! Είναι επίσης μια υπόθεση που θέλει να περάσει το σατανικό μήνυμα της ευθανασίας στο όνομα δήθεν του “δικαιώματος θανάτου με αξιοπρέπεια”. Ένα “δικαίωμα” που πολύ σύντομα θα έχει ευρεία χρήση για το παραμικρό – από την ασθένεια μέχρι την απλή κατάθλιψη και την έλλειψη διάθεσης για ζωή.Το δράμα του ζεύγους Chris Gard και Connie Yates όχι μόνο συνεχίζεται αλλά κορυφώνεται, καθώς αύριο θα διακόψουν την μηχανική υποστήριξη στον 10μηνο Charlie. Με λίγα λόγια, αύριο θα θανατώσουν τον μικρό.

Παρά τις διαβεβαιώσεις του νοσοκομείου παίδων, Great Ormond Street Hospital, ότι θα συμπαρασταθούν με κάθε τρόπο στους γονείς, τους αρνούνται την τελευταία επιθυμία τους να πάρουν το μικρό στο σπίτι και να περάσουν μαζί τις τελευταίες του ώρες, κάτι που του το υποσχέθηκαν.

Ο γιος τους, θα “σβήσει” αύριο, αλλά δεν μπορεί να αφήσει το θάλαμο, λένε οι γιατροί.

Η καθαρά δολοφονική και φασιστική στάση γιατρών και δικαστών έχει ταράξει τη Βρετανική κοινωνία. Ο “Στρατός του Charlie”, μια κλειστή ομάδα στο facebook που μετράει πάνω από 35.000 μέλη είναι στα κάγκελα. Οι γονείς κλαίνε στις κάμερες και ο κόσμος αναρωτιέται το γιατί πάρθηκαν αυτές οι άσπλαχνες αποφάσεις.

Αλήθεια, ποια είναι η πειραματική θεραπεία που αρνήθηκαν να κάνει ο μικρός για να μην χάσει την “αξιοπρέπεια” του, αλλά να χάσει την τελευταία ελπίδα; Θα μπορούσε να φανταστεί κανείς θεραπείες μαρτυρίων, χειρότερες κι από τις χημειοθεραπείες που με τόση βιασύνη συστήνουν οι γιατροί.

Ωστόσο, η θεραπεία είναι πάρα, μα πάρα πολύ απλή. Η nucleoside bypass therapy είναι μια νέα θεραπεία που λαμβάνεται ως ένα στοματικό φάρμακο.

Σκοπό έχει να επισκευαστεί το μιτοχονδριακό DNA του Charlie και να το βοηθήσει να το συνθέσει και πάλι δίνοντάς του τα φυσικά συστατικά που το σώμα του δεν είναι σε θέση να παράγει.

Μια αμερικανική εμπειρογνώμονας είπε ότι 18 άτομα έχουν ήδη κάνει αυτή τη θεραπεία, ωστόσο πρόσθεσε ότι κανένας από αυτούς δεν ήταν σε μια κατάσταση τόσο σοβαρή όσο Charlie.

Τι είχε, λοιπόν, να χάσει ο Charlie δοκιμάζοντας την;

Κι εδώ γεννιούνται κι άλλα ερωτηματικά:

Το σύνδρομο Μιτοχονδριακή εξάντληση DNA αναφέρεται σε μια ομάδα διαταραχών που προκαλούν προσβεβλημένους ιστούς να υποφέρουν από μια σημαντική πτώση στο μιτοχονδριακό DNA. Το DNA βρίσκεται στα μιτοχόνδρια των κυττάρων – ένα οργανίδιο που βρίσκεται στα περισσότερα κύτταρα τα οποία συμβάλουν στην αναπνοή και την παραγωγή ενέργειας.

Αυτό σημαίνει, όπως στην περίπτωση του Charlie, ότι οι πάσχοντες δεν παίρνουν ενέργεια στους μυς, τα νεφρά και τον εγκέφαλο τους. Το MDS είναι συνήθως μοιραίο κι εμφανίζεται στις περισσότερες περιπτώσεις στην βρεφική  ηλικία, μεταξύ 1-2 ετών.

Με λίγα λόγια, πρόκειται για μια μετάλλαξη, σαν αυτή που γράφαμε χτες. Πρόκειται για μια μετάλλαξη σαν αυτές που ενοχοποιούνται ότι πολλά βρέφη παθαίνουν και παρουσιάζουν αυτισμό κι εγκεφαλοπάθειες μετά από εμβολιασμούς, όπως καταγγέλλουν κάποιοι γιατροί, αλλά οι φαρμακευτικές επιμένουν ότι δεν υπάρχει σύνδεση. [Vaccine Induced Mitochondrial Disease]

Άραγε είχε εμβολιαστεί πριν ο μικρός Charlie και με τι τρόπο; Πόσα εμβόλια είχε κάνει και με ποια συχνότητα. Αυτά είναι ερωτήματα που ίσως μπορέσουμε να πάρουμε απαντήσεις, ίσως όχι. Το μόνο που ξέρουμε, είναι ότι αν ένα παιδάκι που δεν έχει κάνει εμβόλιο πάθει κάτι, την επομένη γίνεται θέμα στο διαδίκτυο, όπως με το εξάχρονο αγόρι στην Ιταλία που πέθανε από ιλαρά ενώ έπασχε από λευχαιμία. Σε λίγο, ακόμα και για τα ατυχήματα των ανεμβολίαστων παιδιών θα φταίει ότι δεν έκαναν εμβόλιο.

Φυσικά και δεν ξέρουμε ποια ήταν η αιτία για την μετάλλαξη του DNA του μικρού Charlie και φυσικά οι τελευταίοι που θα μας το πουν είναι οι γιατροί που αρνούνται πεισματικά να βγει ζωντανός ο μικρός από το δικό τους θάλαμο, είτε για να πάει στις ΗΠΑ για θεραπεία, είτε για να πάει σπίτι και να πεθάνει ήσυχα στην αγκαλιά των γονιών του, παρά μόνο νεκρός.

Κι αυτό το πείσμα και η εμμονή, γεννά πραγματικά πολλά ερωτήματα…