Βαρβαρότητα ή Βαρβαρότητα; Ελλάδα

Ο ΣΕΒ και η συνουσία του

“Μην εκφράζεσαι έτσι, μάρτυς, να λες, συνουσιάστηκαν”…

“Δεν ξεύρω αν συνουσιάστηκαν, κε Πρόεδρε, ξεύρω μόνο που γ@μήθηκαν – το είδα με τα μάτια μου, κε Πρόεδρε!”

Και ο Πρόεδρος επιμένει να τον επαναφέρει στην τάξη κι εκείνος τότε…

“Καλά, καλά, πρώτα συνουσιάστηκαν και μετά…”

Είναι θέμα τακτ, ευγενείας και καλών τρόπων το πως θα πεις ως ΣΕΒ στον ελληνικό λαό ότι, για να έχεις ανάπτυξη και να είσαι ανταγωνιστικός, πρέπει να πας τόσο χαμηλά μισθολογικά, όσο και οι τριτοκοσμικές χώρες, αλλά και ότι οι επιχειρηματίες έχουν τον άσο της τεχνολογίας κρυμμένο στο μανίκι:

«Η αντιστροφή των δυσμενών δημογραφικών δεδομένων προϋποθέτει τη μεγαλύτερη συμμετοχή των γυναικών, των νέων στην αγορά εργασίας, πολιτικές για επιλεκτική μεταναστευτική πολιτική καθώς και ενεργό γήρανση. Αυτό, όμως, προϋποθέτει ένα περιβάλλον δυναμικής ανάπτυξης που θα δημιουργεί, μέσω ιδιωτικών επενδύσεων, υψηλή ζήτηση για απασχόληση, λαμβάνοντας υπόψη ότι οι τεχνολογικές εξελίξεις που έρχονται θα δημιουργήσουν ασυνέχειες στην αγορά εργασίας, καθώς και ανάγκες για διαφορετικό μείγμα εξειδικεύσεων των εργαζομένων».

Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών, στο εβδομαδιαίο δελτίο του, που δημοσιεύτηκε στις 14 Σεπτεμβρίου

Δηλαδή θέλουν: όλες οι γυναίκες, οι νέοι και τα παιδιά να δουλεύουν με φτηνά μεροκάματα (ό,τι λένε στην Αφρική), να έρθουν επίσης μετανάστες για φθηνά μεροκάματα, να δουλεύουμε μέχρι τα βαθιά γεράματα και να λάβουμε σοβαρά υπόψη ότι, οι τεχνολογικές εξελίξεις που έρχονται θα δημιουργήσουν ασυνέχειες στην αγορά εργασία.

Η ασυνέχεια είναι η νέα κομψή λέξη για την ανεργία, στην προσπάθεια να μας προειδοποιήσουν ότι τα ρομπότ θα μας φάνε τις δουλειές.

Με λίγα λόγια, ο ΣΕΒ συμφωνεί με το ρεύμα της παγκόσμιας ελίτ (Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ – ήταν και ο Τσίπρας εκεί) για έναν ομαδικό βιασμό των εργαζομένων. Γιατί στην συνουσία, συναινούν και οι δυο. Στον βιασμό, ο ισχυρός επιβάλλεται με τον ζόρι.

“Δεν ξεύρω, για συνουσία τίποτα, κε Πρόεδρε, αλλά αυτό που ξεύρω είναι ότι είναι αποφασισμένοι να μας…”