Κάποτε μια ταινία του Χίτσκοκ ή ένα μυθιστόρημα του Στήβεν Κινγκ ήταν αυτά που ανέβαζαν την αδρεναλίνη στην ήρεμη και καταναλωτική κοινωνία εκ του ασφαλούς. Τώρα τον ρόλο αυτόν παίζουν οι ειδήσεις και η ίδια η ζωή. Το απώτερο σχέδιο, μετά το χάος, η αποδοχή της παγκόσμιας διακυβέρνησης

Ένα μακελειό τη μέρα, τον γιατρό τον φέρνει πιο κοντά. Κάποια από από αυτά είναι στημένα ή ενορχηστρωμένα, κάποια αποτέλεσμα mind control, αλλά τι σημασία έχει άλλωστε; Το ζητούμενο είναι να κατακλύζονται οι ειδήσεις με απανωτά δημοσιεύματα λεπτό προς λεπτό, θολά και ασαφή βίντεο με ουρλιαχτά και στη συνέχεια το Ισλαμικό Κράτος να αναλαμβάνει την ευθύνη.

Και την πεθερά του πλέον να σκοτώσει κάποιος, το Ισλαμικό Κράτος θα αναλάβει την ευθύνη. Όσο πιο πολλές αναλάβει, τόσο μεγαλύτερος ο ρόλος του. Την στραγγάλισε γιατί δεν τον άφηνε να καπνίσει στο ίδιο του το σπίτι, αλλά ανώνυμος γείτονας άκουσε να φωνάζει Αλλάχ ου Άκμπαρ – λέμε τώρα…

Αν δεν πρόκειται για το “αιματηρότερο μακελειό” που έγινε ποτέ (σπάνε απανωτά τα παγκόσμια ρεκόρ) τότε πρόκειται για κάποιον τυφώνα που δεν ξανάδαμε ποτέ, ή “τον μεγαλύτερο σεισμό”, ή καύσωνα, ή πλημμύρες – πάντα σε extra large size.

Αν πάλι δεν είναι ούτε μακελειό ούτε καιρικό φαινόμενο, τότε είναι μια επιδημία. Μερικά κρούσματα μπορούν να θεωρηθούν επιδημία τη σήμερον, όχι γιατί νοιάζονται τόσο πολύ για την υγεία μας, για την… “αγέλη”, αλλά γιατί θέλουν να σπείρουν τον πανικό και να κάνουν ό,τι ήδη έχουν αποφασίσει να κάνουν. Μόνο και μόνο που ονομάζουν τους πολίτες “αγέλη”, δείχνει πόση έλλειψη σεβασμού υπάρχει:

Αγέλη 1. πλήθος ζώων που ζουν μαζί – συνώνυμα: κοπάδι

2. (μεταφορικά) πλήθος ανθρώπων χωρίς οργάνωση και βούληση – συνώνυμα: μάζα, μπουλούκι.

Άμα από την άλλη δεν παίζει τίποτα από τα ανωτέρω, τότε παίζει η ίδια η επιβίωση. Νόμοι, νόμοι, νόμοι. Θα καταργήσουν τα τζάκια στη Βρετανία για να σώσουν το περιβάλλον, γιατί είναι κακό για τους πολίτες. Όταν ξεπαγώσουν οι πολίτες θα είναι υγιώς ξεπαγωμένοι. Θα καταργηθούν τα αυτοκίνητα μέχρι το… γιατί βλάπτουν το περιβάλλον. Θα καταργηθεί το αληθινό κρέας σε λίγα χρόνια και θα τρώμε μόνο τεχνητό, για να ξανασώσουμε το περιβάλλον. Θα αντικαταστήσουν την ανθρώπινη εργασία τα ρομπότ κι εσείς θα έχετε όσο ελεύθερο χρόνο θέλετε να διαλέξετε σε ποια θάλασσα θέλετε να πάτε να πνιγείτε.

42 μήνες φυλακή και 2000 πρόστιμο γιατί δεν πλήρωσε τα διόδια. Καλύτερα να μολύνεις τον Σαρωνικό όταν είσαι άνεργος, κοστίζει λιγότερο, από το να μην πληρώσεις διόδια. Κατασχέσεις σπιτιών για όσους δεν έχουν να πληρώσουν φόρους και δάνεια.

Οι ειδήσεις κατάντησαν τοξικές ώστε να μην θες να τις ακούσεις. Το αποτέλεσμα, εκεί που παλιά ο κόσμος έλεγε να δει κανένα θριλεράκι, τώρα θέλει να δει κάτι ακόμα πιο ηλίθιο, κάτι σαν το Survivor, που θα τον διασκεδάσει αλλά και θα τον “εκπαιδεύσει”. Όχι, δεν θα τον εκπαιδεύσει αληθινά στην επιβίωση -πως να ανάβει φωτιά, να καλλιεργεί, να κυνηγάει, να φτιάχνει πράγματα με τα χεράκια του, αλλά πως να γίνει Κατίνα, κακός, ανταγωνιστικός, δολοπλόκος και εκδικητικός με τον διπλανό του. Ποια στρατηγική θα κρατήσει με τις μετριότητες ώστε να φαγωθούν οι άριστοι πρώτα, που είναι και οι πιο επικίνδυνοι και μετά… βλέπουμε. Hunger Games σε επίπεδο ηλιθίων.

Το σχέδιο προβλέπει όλο αυτό το σκηνικό να κορυφωθεί τα επόμενα χρόνια, να στρέψουν λαούς έναντι λαών, κοινωνίες έναντι άλλων κοινωνιών, θρησκείες – τους γείτονες μεταξύ τους αν είναι δυνατόν. Κάτω από τον απόλυτο έλεγχο στρατοκρατίας και big brother.

Στα πρόθυρα του χάους κι ένα βήμα πριν την παγκόσμια διακυβέρνηση  – όλο το σχέδιο είναι εδώ.

Το ερώτημα, ωστόσο, που τίθεται είναι, αφού τα ξέρουμε, τι μπορούμε να κάνουμε;

Η απάντηση βρίσκεται σε μια άλλη ερώτηση: Τι θες; Τι είναι ακριβώς αυτό που θες;

Αν θέλεις να γυρίσει ο πλανήτης πίσω στις δεκαετίες 80 και 90, απλά… ξέχνα το! Δεν πρόκειται να συμβεί. Δεν είναι που δεν το θέλουν οι γκλομπαλιστές, είναι που δεν το θέλει ούτε ο ίδιος ο Θεός. Μια υλιστική περίοδος απόλυτης παρακμής η οποία τώρα κορυφώνεται. Ο άλλος πεινάει και κάνει το σκατό παξιμάδι για να πάρει το νέο iphone. Και θες ο Θεός να σε λυπηθεί;

Αν θες να υπηρετείς το διαίρει και βασίλευε, με θρησκευτικούς φανατισμούς και εθνικιστικά παραληρήματα, να μην σου καίγεται καρφί τι γίνεται στην άλλη τριτοκοσμική άκρη του πλανήτη παρά μόνο όταν αρχίζει να μοιάζει με τη χώρα σου, πάλι ξέχνα το. Η παγκοσμιοποίηση έπρεπε να γίνει από μας, με αγάπη και συμπόνοια, με αλληλοσεβασμό κι όχι με την επιβολή της ελίτ και με κοινό παρονομαστή την σύνθλιψη των λαών. Το ότι επί δεκαετίες εκπαίδευσαν τους πολίτες να είναι ατομικιστές και παρτάκηδες, δεν είναι καμία δικαιολογία. Όλοι έχουμε ίσες ευκαιρίες να γίνουμε καλύτεροι, να ανέβουμε πνευματικά. Όλοι έχουμε την ίδια πρόκληση να το κάνουμε, αλλά και να εμπνεύσουμε να το κάνουν κι άλλοι.

Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Γκάντι και όχι μόνο ο… Στινγκ, όπως είπαν στον ΣΚΆΙ! Αυτός που δεν διδάσκεται σε κανένα σχολείο και δεν θα σ’ τον αναφέρει καμιά τιβί. Αυτός που τα είπε όλα και τα έκανε πράξη. Αυτός που δεν έχει πει μια λέξη περιττή και μια πράξη αμφισβητήσιμη. Αυτός που δεν θα ξαναγεννηθεί, γιατί ο Θεός έσπασε το καλούπι. Περιμένει ένας κι ένας από μας να πάψει να φοβάται, να εμπνευστεί από το έργο του και να κάνει τις απαραίτητες θυσίες που απαιτούνται ώστε η αλλαγή να είναι δική μας και όχι δική τους.

Η απάντηση στην τρομοκρατία δεν είναι η αδιαφορία ως αντίδραση στον φόβο. Το τέρας δεν είναι τόσο μεγάλο όσο δείχνει, το έκαναν να μοιάζει. Όλοι εμείς μαζί είμαστε τεράστιοι. Αυτό που λείπει είναι η κοινή απάντηση σε συλλογικό επίπεδο:

Τι θες; Τι είναι, τελικά, αυτό που θες;

Μοιράστε στους φίλους σας το άρθρο μας :)
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •