Γιάννης Βαρουφάκης: Τσάρος ή τσιράκι της οικονομίας;

Γ

Ο Γιάννης Βαρουφάκης είναι ο νέος τσάρος της οικονομίας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, της κυβέρνησης που θα μας έβγαζε από τα μνημόνια και την πολιτική λιτότητας.

Όμως οι πρώτες δηλώσεις του Βαρουφάκη -που για μας δεν αποτελεί έκπληξη, τον ετοίμαζαν, τον βλέπαμε τόσο συχνά στα ΜΜΕ ακόμα και μέσω σκάιπ- κάνουν κάποια χαμόγελα να παγώνουν. Το βιογραφικό του:

Ο Γιάννης Βαρουφάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1961, όπου και τελείωσε το Λύκειο. Κατόπιν σπούδασε Μαθηματικά και Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Essex και του Birmingham. Είναι καθηγητής οικονομικής θεωρίας στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ εξελέγη βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ στη Β΄ Αθηνών στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου.

Δίδαξε στα Πανεπιστήμια του Essex, του East Anglia, του Cambridge και της Γλασκώβης. Διετέλεσε Αναπληρωτής Καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Sydney στην Αυστραλία και Fellow Οικονομικής και Κοινωνικής Ηθικής του Καθολικού Πανεπιστημίου της Louvain στο Βέλγιο.

Για να γίνει δεκτός στο Πανεπιστήμιο του Έσεξ, πήρε συστατική επιστολή από τον Έλληνα πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου, τον οποίο γνώριζε από τα παιδικά του χρόνια

Από το 2000 διδάσκει οικονομική θεωρία και πολιτική οικονομία στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ακόμα, το 2003 ίδρυσε το Διδακτορικό Πρόγραμμα του Τμήματος (UADPhilEcon), το οποίο και διηύθυνε μέχρι τον Οκτώβριο του 2008. Διατελεί Διευθυντής του Τομέα Πολιτικής Οικονομίας του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Βασικοί ερευνητικοί τομείς στους οποίους δραστηριοποιείται είναι η Πολιτική Οικονομία, η Θεωρία Παιγνίων, η Πειραματική Οικονομική και η Πολιτική Φιλοσοφία. Βιβλία του για την οικονομία κυκλοφορούν στα ελληνικά.

 

Όπως αναφέρεται στο βιογραφικό, είναι έξπερ της Θεωρίας των Παιγνίων και, παρακαλώ, κρατήστε το αυτό στην άκρη.

Πρώτες δηλώσεις στο BBC, πρώτη κρυάδα:

Στην ερώτηση της δημοσιογράφου «πως να πω στους ψηφοφόρους μας ότι πρέπει να πληρώσουμε περισσότερα για τους Έλληνες;» ο Βαρουφάκης απαντάει, να πει στους Γερμανούς ότι «το πρόβλημα δεν είναι ότι πληρώσατε αρκετά. Το πρόβλημα είναι ότι πληρώσατε πάρα πολλά. Πληρώσατε 240 δισεκατομμύρια στην Ελλάδα εδώ και 5 χρόνια. Αυτό που δεν αντιληφθήκατε είναι το γεγονός ότι λιγότερα από το 10% αυτών των χρημάτων έφτασαν στην Ελλάδα. Τα υπόλοιπα πήγαν στους πιστωτές, σε μια μαύρη τρύπα χρέους που είναι μη βιώσιμο» Και προσέθεσε ότι η κυβέρνηση του έχει «ένα σχέδιο για να ελαχιστοποιήσουμε το κόστος που καταβάλει ο μέσος Γερμανός γι’ αυτή τη ελληνική πανωλεθρία, που καταβάλει ο μέσος Σλοβάκος, που είναι φτωχότερος από τον μέσο Έλληνα και ο οποίος καλείται να συνεισφέρει σε αυτόν τον φαύλο κύκλο».

Δηλαδή, ο κ. Βαρουφάκης αναγνωρίζει το τοκογλυφικό χρέος ως υπαρκτό κι απλά λέει ότι θα πρέπει να αλλάξει το πλάνο αποπληρωμής του. Πως;  Η λύση είναι «να συνδεθεί η εξυπηρέτηση του χρέους με την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας» κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε, γιατί αυτό σημαίνει ίσως ότι θα έχουμε συνεταιράκια σε όποια ανάπτυξη κι αν κάνουμε. Για να πληρωθεί το χρέος μέχρι το τελευταίο σεντς! «Δεν επιμένουμε για το «κούρεμα», θέλουμε επιμήκυνση και σύνδεση πληρωμών με το ΑΕΠ – είπαμε για το χρέος μια κουβέντα παραπάνω θέλουμε συμβιβασμό»!

«Γυρίζουμε σε σελίδα έναντι ενός τοξικού λάθους»

«Γυρίζουμε σελίδα ως προς τη λογική της αντιμετώπισης μιας αυτοτροφοδοτούμενης κρίσης», δήλωσε ο νέος υπουργός Οικονομικών Γιάννης Βαρουφάκης κατά την τελετή παράδοσης – παραλαβής του υπουργείου. 

Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, το 2010 σε αυτό το κτήριο γεννήθηκε ένα μεγάλο τοξικό λάθος. 

«Είμαστε υπέρ του λιτού βίου δεν πιστεύουμε ότι ανάπτυξη σημαίνει να έχουμε τόσες πολλές πόρσε καγιέν στους δρόμους της πόλης μας. Οι Έλληνες δημιουργούσαν όταν ζούσαν λιτά, όταν ήταν περήφανοι που δεν είχαν πιστωτικές κάρτες, στεγαστικά δάνεια και χρέη», πρόσθεσε. Όλη η ομιλία του Γ. Βαρουφάκη:

Θέλω να ευχαριστήσω τον συνάδελφο, γιατί πάνω απ’ όλα είμαστε πανεπιστημιακοί, τον κ. Χαρδούβελη και την απερχόμενη πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, τον φίλο κ. Σταϊκούρα, τον κ. Μαυραγάνη για την υποδοχή που μας επεφύλαξαν σήμερα. Είναι σημαντικό να διαφυλάττουμε τον πολιτικό πολιτισμό σε αυτή τη χώρα.

Με τη σειρά μου εύχομαι στον κ. Χαρδούβελη, στον Αναπληρωτή και στον Υφυπουργό, να περάσουν κάποιες χαλαρές μέρες και μετά να ξεκινήσουν ένα νέο δημιουργικό κεφάλαιο στη ζωή τους.

Σήμερα το Υπουργείο Οικονομικών αποκτά νέα πολιτική ηγεσία. Με την αναπληρώτρια Υπουργό, κυρία Νάντια Βαλαβάνη, τον Αναπληρωτή Υπουργό, κύριο Δημήτρη Μάρδα, αναλαμβάνουμε να γυρίσουμε σελίδα σύμφωνα με τη φιλοσοφία της νέας μας κυβέρνησης. Για την ακρίβεια, σκοπεύουμε να γυρίσουμε τρεις σελίδες, αν μου επιτρέπετε αυτή τη μετατροπή της αλληγορίας.

Γυρίζουμε σελίδα ως προς τη λογική της αντιμετώπισης μιας αυτοτροφοδοτούμενης κρίσης. Από το 2010 σε τούτο το κτήριο δυστυχώς γεννήθηκε, συντηρήθηκε και μεγεθύνθηκε ένα μεγάλο τοξικό λάθος. Ένα πρόβλημα πτώχευσης αντιμετωπίστηκε σαν να ήταν πρόβλημα έλλειψης ρευστότητας. Ρευστότητας του κράτους.

Έτσι δόθηκε και ζητήθηκε το μεγαλύτερο δάνειο στην ανθρώπινη ιστορία, υπό τον όρο της ουσιαστικής συρρίκνωσης των εισοδημάτων από τα οποία θα έπρεπε να αποπληρωθούν τόσο τα παλαιότερα όσο και τα νέα δάνεια. Δεν χρειαζόταν να είναι κανείς οικονομολόγος για να καταλάβει ότι δεν μπορούσε να έχει αίσιο τέλος αυτή η πολιτική, για να καταλάβει ότι θα μπαίναμε σε μια διαδικασία συνεχών υστερήσεων και συνεχών αποτυχιών εξόδου από αυτή τη λογική.

Είμαι σίγουρος ότι ο κ. Χαρδούβελης έκανε ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατό γι’ αυτή την έξοδο, νομίζω όμως ότι η λογική του προγράμματος –τουλάχιστον αυτή είναι η δική μας θέση- ήταν τέτοια, που δεν του επέτρεπε. Δεν ευθύνεται ο κ. Χαρδούβελης, αυτό το πρόγραμμα πρώτα σχεδιάστηκε το 2010.

Σήμερα γυρίζουμε σελίδα σε αυτό το λάθος, σε αυτή την άρνηση που έχει κοστίσει σε ανθρώπινες ζωές, που είτε χάθηκαν, είτε υπονομεύτηκαν. Που έχει κοστίσει τόσο στους εταίρους μας στην Ευρώπη. Δεν είναι το πρόβλημα ότι η Γερμανία, η Ιταλία, η φτωχότερη από εμάς Σλοβακία δεν έδωσαν αρκετά χρήματα στην Ελλάδα, έδωσαν περισσότερα από ό,τι έπρεπε. Απλώς πετάχτηκαν σε μια μαύρη τρύπα.

Σήμερα τελειώνει η άρνηση του προβλήματος και ελπίζουμε ότι αρχίζει η επίλυσή του. Ευχαριστούμε την απερχόμενη πολιτική ηγεσία για τα πολλά που είμαι σίγουρος ότι έχει κάνει στη σωστή κατεύθυνση, αλλά εμείς είμαστε αποφασισμένοι να αλλάξουμε τη λογική της αντιμετώπισης.

Η δεύτερη σελίδα που γυρίζουμε αφορά την ονομαζόμενη λιτότητα και τον τρόπο που κατανοούμε τον όρο αυτής της λέξης ως πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Οικονομικών. Είμαστε υπέρ του λιτού βίου, δεν πιστεύουμε ότι ανάπτυξη σημαίνει να έχουμε τόσες πολλές Porsche Cayenne στους στενούς δρόμους των πόλεών μας. Ούτε περισσότερα σκουπίδια στις παραλίες μας, ούτε περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρά μας.

Οι Έλληνες δημιουργούσαν, όταν ζούσαν λιτά. Όταν ξόδευαν λιγότερα από τα έσοδά τους, όταν τις αποταμιεύσεις τους τις χρησιμοποιούσαν για να σπουδάσουν τα παιδιά τους. Όταν ήταν περήφανοι που δεν είχαν πιστωτικές κάρτες, στεγαστικά δάνεια και χρέη.

Άλλο, όμως, λιτός βίος όπως έλεγε ο καλός μου φίλος Αλέκος Παπαδόπουλος που έχει θητεύσει εδώ και άλλο πυραμιδική λιτότητα, όπως την ονομάζω. Μια δήθεν λιτότητα, που από τη μία πετσοκόβει τα ισχνά εισοδήματα των αδύναμων και των ανίσχυρων και από την άλλη φορτώνει γιγάντια χρέη στα ήδη μη βιώσιμα.

Τη σελίδα από την πυραμιδική λιτότητα σε ένα λιτό βίο με αξιοπρέπεια, θα τη γυρίσουμε ξεκινώντας μέσα από το «σπίτι» μας, από αυτό εδώ το Υπουργείο. Ο λιτός βίος σε συνδυασμό με την αποκατάσταση της δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης αρχίζει εδώ. Από τις πρώτες μας κινήσεις θα είναι η άμεση εξοικονόμηση πόρων με μια θεαματική μείωση των εξόδων, των δαπανών αυτού του Υπουργείου, του αριθμού των συμβούλων, για παράδειγμα, του Υπουργείου, εξοικονόμηση που θα χρηματοδοτήσει την επαναπρόσληψη των καθαριστριών του Υπουργείου. Ως συμβολική αλλά και ουσιαστική πρώτη κίνηση.

Έρχομαι τώρα στην τρίτη σελίδα που θέλουμε να γυρίσουμε και που γυρίζουμε σήμερα και που αυτή σχετίζεται με τον λιτό και αποτελεσματικό βίο που θα είναι ο γνώμονάς μας. Αφορά τη λειτουργία του Υπουργείου. Οι αναπληρωτές Υπουργοί και εγώ, είμαστε αποφασισμένοι να ενεργοποιήσουμε, να αξιοποιήσουμε, να αναδείξουμε το υπηρεσιακό προσωπικό του Υπουργείου μας.

Δεν θα φέρουμε ούτε κομματικό στρατό, ούτε άλλου είδους στρατό συμβούλων μαζί μας. Αντίθετα ο στόχος μας είναι να δώσουμε σε εσάς τα εφόδια που απαιτείται, ώστε το Υπουργείο αυτό να εμπνευστεί από ένα συλλογικό, θεσμικό πνεύμα δημιουργίας.

Αρκετά όμως τώρα για αυτά που αφορούν τον οίκο μας. Θέλω να απευθυνθώ στους πολίτες, αλλά και σε αυτούς που μας ακούν στο εξωτερικό, που διψούν για πληροφόρηση όσον αφορά το μέγα ζήτημα. Το μέγα ζήτημα, το οποίο μέχρι τώρα σήκωνε στους ώμους του ο κ. Χαρδούβελης με τους συνεργάτες του.

Όπως προϊδέαζα προεκλογικά για τα ζητήματα της διαπραγμάτευσης μετά τον σχηματισμό της κυβέρνησής μας, προέβλεπα ότι η σκληρή γλώσσα απ’ έξω, οι απειλητικές υπόνοιες, η επένδυση στην ανασφάλεια του μέσου Έλληνα πολίτη του μέσου Έλληνα ψηφοφόρου, θα έδιναν τη θέση τους στη λογική, στη διάθεση για συνεργασία, στη συνεννόηση.

Είμαι στην ευχάριστη θέση, παρότι μόλις τώρα αναλαμβάνω, τις προηγούμενες δυο τρεις μέρες, να διαπιστώνω ότι αυτό ακριβώς συμβαίνει στην Ευρώπη. Ξέρετε στα προεκλογικά τηλεοπτικά πάνελς συνεχώς άκουγα να μου λένε πως την επομένη της εκλογής μας θα αντιμετωπίζαμε από τους εταίρους μας ένα τελεσίγραφο: «Υπογράψτε δήλωση μετανοίας, υπογράψτε την αίτηση της επέκτασης του υπάρχοντος προγράμματος, αλλιώς δεν σας μιλάμε». Απαντούσα ότι «Όποιος το πιστεύει αυτό, απλά είναι πολύ κυνικός απέναντι στην Ευρώπη, έχει πολύ κακή εντύπωση για τη λειτουργία της δημοκρατικής ενωμένης Ευρώπης. Η Ευρώπη έχει αποδείξει στο παρελθόν ότι ξέρει να βρίσκει λύσεις και ότι αποφεύγει τα τελεσίγραφα».

Πριν δυο μέρες είχα την χαρά και την ευκαιρία να συνομιλήσω με τον κ. Ντάισελμπλουμ. Του εξέθεσα το σταθερό προσανατολισμό της κυβέρνησής μας προς μια νέα συμφωνία με τους εταίρους, για μια Ελλάδα που να υπερβαίνει, να ανατρέπει την αδιέξοδη λογική των προηγούμενων προγραμμάτων, να ελαχιστοποιεί το κόστος της ελληνικής αυτοτροφοδοτούμενης κρίσης όχι μόνο για τον Έλληνα πολίτη, αλλά και για τον Σλοβάκο, τον Ολλανδό, τον Ιταλό, τον Πορτογάλο, τον Γερμανό, τον κάθε πολίτη της Ευρώπης.

Μου είπε ότι συμφωνεί σε πολλά από αυτά που του είπα και ότι υπάρχει κοινός τόπος, που σίγουρα με καλή θέληση θα εντοπίσουμε.

Στο πλαίσιο αυτού του εξαιρετικού κλίματος της συνομιλίας μας ο κ. Ντάισελμπλουμ προθυμοποιήθηκε -παρά το γεγονός ότι είχα ήδη προσφερθεί να πάω να τον συναντήσω- να έρθει εδώ στην Αθήνα την Παρασκευή για να συνομιλήσει πρώτα με τον Πρωθυπουργό και κατόπιν με το οικονομικό μας επιτελείο πριν προβούμε οι δυο μας σε μια μακρά συνεργασία.

Τέλος συμφωνήσαμε σε κάτι το σημαντικό το οποίο θέλω να τονίσω στον Τύπο, ιδίως τον ξένο Τύπο. Ξέρετε, κακά τα ψέματα, οι δημοσιογράφοι παγκοσμίως αρέσκονται σε αφηγήματα τύπου Far West, τύπου μονομαχίας. Άκουγα, για παράδειγμα, τη Δευτέρα στο BBC, να παρουσιάζουν το σκηνικό που προέκυψε μετά την εκλογή, σε όρους μονομαχίας «ποιος θα υποχωρήσει πρώτος» –αναρωτιούνταν- «η Αθήνα ή οι Βρυξέλλες».

Κατανοώ την ελκυστικότητα τέτοιων αφηγημάτων από τη μεριά των δημοσιογράφων. Με τον κ. Ντάισελμπλουμ το τελευταίο που συζητήσαμε, ήταν η κοινή μας δέσμευση να αποδομήσουμε αυτού του είδους τα αφηγήματα. Θα τα αποδομήσουμε, τόσο επειδή είναι εκτός πραγματικότητας, όσο και επειδή δημιουργούν ανασφάλεια άνευ λόγου. Δεν θα υπάρξει καμία μονομαχία μεταξύ της κυβέρνησής μας και της Ευρώπης. Δεν θα υπάρξουν απειλές, δεν τίθεται θέμα ποιος θα υποχωρήσει πρώτος.

Η κρίση της Ευρωζώνης από το 2010 μόνο θύματα και χαμένους έχει. Οι μόνοι που κερδίζουν είναι οι μισαλλόδοξοι, οι ρατσιστές, οι επενδύοντες στο φόβο και στη διχόνοια, στο αυγό του φιδιού, που θα έλεγε και ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, το οποίο έχει εκκολαφτεί δυστυχώς σε αυτή τη χώρα, με αποτέλεσμα να έχουμε τρίτο κόμμα τη Χρυσή Αυγή.

Με τον κ. Ντάισελμπλουμ την Παρασκευή θα βάλουμε τις βάσεις για να αποδομήσουμε το κλίμα αποδόμησης της Ευρώπης. Να σας πω ακόμα ότι μετά τη συνομιλία με τον Πρόεδρο του Eurogroup είχα τη χαρά να συνομιλήσω χτες το βράδυ αργά με τον κ. Σαπέν, τον Υπουργό Οικονομικών τη Γαλλίας, με τον οποίο συμφωνήσαμε να έχουμε μια πρώτη γνωριμία είτε τη Δευτέρα είτε την Τρίτη.

Με βασικό ζήτημα συζήτησης πέραν της ενημέρωσής του από εμένα των προθέσεων και των προτάσεων της κυβέρνησής μας, τις προτάσεις τις δικές μας που θέλει να ακούσει ο κ. Σαπέν με δική του πρόσκληση για το μεγάλο πρόβλημα επενδυτικού ελλείμματος που χαρακτηρίζει την Ευρωζώνη στο σύνολό της.

Τις ανησυχίες μας για την εξέλιξη των κινήσεων από τη μεριά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με διάφορα προγράμματα που έχουν εκπονηθεί στο πλαίσιο της ενίσχυσης των επενδύσεων. Έχουμε κοινές ανησυχίες με τη Γαλλία για το αν θα είναι αποτελεσματικές αυτές οι κινήσεις, οι προτάσεις μας για ένα πανευρωπαϊκό New Deal, το οποίο θα οδηγήσει την Ευρώπη στην επανεκκίνηση.

Σήμερα την ώρα της φωτογράφησης στα σκαλιά της Βουλής συνομίλησα για δεύτερη φορά με τον κ. Παντοάν, τον Υπουργό Οικονομικών της Ιταλίας, με τον οποίον, επίσης, συμφωνήσαμε να έχουμε μία συνάντηση τις επόμενες μέρες.

Θα ακολουθήσουν σειρά ανάλογων επαφών, με στόχο μια νέα συμφωνία-«γέφυρα» μεταξύ των προηγούμενων προγραμμάτων και της τελικής συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας, Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, που θα διαβουλευτούμε σε σύντομο χρονικό διάστημα με τους Ευρωπαίους εταίρους μας, με τους δανειστές μας, με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με στόχο μια Ελλάδα που θα μεταρρυθμιστεί ουσιαστικά, που θα βάλει τέλος στην εσωστρέφεια και στην αργή και βασανιστική αυτοτροφοδοτούμενη κρίση.

Δε θα σας κουράσω άλλο, απλά ήθελα να μεταφέρω σε κάθε γωνιά του κτηρίου αυτού αλλά και όλων των Υπηρεσιών του Υπουργείου Οικονομικών ανά την Ελλάδα, καθώς και σε κάθε γωνιά της χώρας, την αίσθηση ότι μια νέα σχέση εμπιστοσύνης και ειλικρίνειας δημιουργείται μεταξύ της χώρας μας και της Ευρώπης.

Η διαβούλευση δε θα είναι εύκολη, ποτέ δεν είναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πώς θα μπορούσε, ιδίως σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση που πασχίζει να βρει το βηματισμό της μετά από μία παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008, για την οποία η Ευρωζώνη δεν ήταν σχεδιασμένη.

Είμαστε όμως αισιόδοξοι, ότι βρισκόμαστε στον καλό δρόμο, μαζί με τους εταίρους μας, ακόμα και σε αυτούς που δε θα ήθελαν να δουν μια Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στα πράγματα στην Αθήνα. Ακόμα και εκείνοι αναγνωρίζουν στην κυβέρνησή μας μια νέα ευκαιρία για μια νέα αρχή, ένα reboot για την Ευρώπη ολόκληρη.

Τώρα θα αρχίσουμε δουλειά, θα τα ξαναπούμε μετά τη συνάντηση της Παρασκευής με τον κ. Ντάιζελμπλουμ σε αυτό το κτίριο όπου οι δυο μας θα προβούμε σε σύντομες δηλώσεις. Από την επόμενη εβδομάδα θα προγραμματίσουμε τακτική ενημέρωση των συντακτών από το Υπουργείο Οικονομικών, καθώς οδεύουμε προς τις προγραμματικές δηλώσεις μας και καθώς οι διαβουλεύσεις με τους εταίρους προχωρούν.

Κλείνω με μία δήλωση: Το ελληνικό κράτος έχει συνέχεια, δε θα έχει όμως συνέχεια η αυτοτροφοδοτούμενη κρίση των τελευταίων ετών. Ευχαριστώ.

Κι εμείς είμαστε υπέρ του βίου, και η λέξη “λιτός” δεν είναι το αμέσως αντίθετο της Cayenne. Θα απαγορευτούν τελείως τα Cayenne; Ήδη είναι απαγορευμένα για τον μέσο και πιο κάτω Έλληνα, που είχε το θράσος να νομίζει ότι μπορεί να παίξει με τα μικρά παιγνίδια της ελίτ. Όμως τα Cayenne δεν έπαψαν να κυκλοφορούν και μάλιστα η Mercedes-Benz το 2014 κατέγραψε τις καλύτερες πωλήσεις της μέσα στο 2014: «Στην Ελλάδα η Mercedes-Benz κατετάγη πρώτη ανάμεσα στις premium εταιρείες με πωλήσεις που ξεπερνούν τις 3.550 μονάδες σε όλες τις κατηγορίες οχημάτων».  [pullquote]

Είμαστε υπέρ του λιτού βίου, δεν πιστεύουμε ότι ανάπτυξη σημαίνει να έχουμε τόσες πολλές Porsche Cayenne στους στενούς δρόμους των πόλεών μας. Ούτε περισσότερα σκουπίδια στις παραλίες μας, ούτε περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρά μας.[/pullquote]

Το ερώτημα δεν είναι αν θα μπορέσει ο μέσος Έλληνας είτε με μετρητά είτε με δόσεις να έχει ξανά κι αυτός δικαίωμα σε ένα Cayenne, αλλά αν θα δείτε για ποιο λόγο αυξήθηκαν οι πωλήσεις στην Ελλάδα κι από ποιους, τη στιγμή που άλλοι τρώνε μέσα από τα σκουπίδια. Όσο για την παραγωγή CO2… ασχολίαστο, προς το παρόν, γιατί βρωμάει το CO2 και βρωμάει πολύ άσκημα Ατζέντα 21!

Πόσο ψηλά θα φτάσει η “πυραμιδική λιτότητα”; Θα φτάσει στον Λάτση; Στην Αγγελοπούλου; Στον Βαρδινογιάννη; Ή θα φτιάξουμε μια νέα πυραμίδα λιτότητας που θα εξασφαλίζει άλλου είδους μεταρρυθμίσεις αλλά την αποπληρωμή “των δανειστών” μας;gianis-baroufakis

[pullquote]

Οι Έλληνες δημιουργούσαν, όταν ζούσαν λιτά. Όταν ξόδευαν λιγότερα από τα έσοδά τους, όταν τις αποταμιεύσεις τους τις χρησιμοποιούσαν για να σπουδάσουν τα παιδιά τους. Όταν ήταν περήφανοι που δεν είχαν πιστωτικές κάρτες, στεγαστικά δάνεια και χρέη.

Άλλο, όμως, λιτός βίος όπως έλεγε ο καλός μου φίλος Αλέκος Παπαδόπουλος που έχει θητεύσει εδώ και άλλο πυραμιδική λιτότητα, όπως την ονομάζω. Μια δήθεν λιτότητα, που από τη μία πετσοκόβει τα ισχνά εισοδήματα των αδύναμων και των ανίσχυρων και από την άλλη φορτώνει γιγάντια χρέη στα ήδη μη βιώσιμα.[/pullquote]

Υπάρχει, λοιπόν, κάποιο όριο ή καθορισμός της “αξιοπρεπούς λιτότητας” που υπόσχεται ο κος Βαρουφάκης για τις πολλές δεκαετίες που θα ακολουθήσουν; Άλλο ο Έλληνας εργαζόμενος πρέπει να καταναλώνει λιγότερα από αυτά που βγάζει, και να κάνει συνετή ζωή, κι άλλο να καταναλώνει τα ελάχιστα γιατί όλα τ’ άλλα πρέπει να πηγαίνουν μονίμως στα χρέη των δανειστών και πρέπει πλέον να μάθει σε αυτόν τον τρόπο ζωής. Παλιά ο Έλληνας και αποταμίευε, κι επένδυε σε σπίτια, τα οποία χαρακτηρίστηκαν ως “κακή” επένδυση και μη παραγωγική. Τώρα ποιος θα επενδύσει και που παραγωγικά ώστε να υπάρξουν δουλειές για όλους;

Γι’ αυτό, το μάθημα “λιτότητας” θα έπρεπε να το κάνει στην ελίτ που έχει μαζέψει το χρήμα και το έχει βγάλει κι εκτός Ελλάδας. Αυτή μόνο μπορεί να επενδύσει και κανείς άλλος. Αλλά είπαμε, η Νέα Αριστερά, που νοιάζεται τόσο πολύ και για το περιβάλλον, δεν επενδύει πια, η φιλοσοφία της βασίζεται στην απο-κατανάλωση -από τα μεσαία στρώματα και κάτω- στην απο-ανάπτυξη και ακριβώς σε αυτό που λέει ο Βαρουφάκης, μάθετε να ζείτε με λίγα! Αυτή είναι και η φιλοσοφία της ιέρειας της οικολογικής αριστερής, Ναόμι Κλάιν.

Είναι η νέα οικονομία που βασίζεται στην έλλειψη κατανάλωσης, αλλά δεν μας έχουν πει πως ακριβώς λειτουργεί. Πως αν δεν κυκλοφορεί το χρήμα στα χέρια των πολλών, μπορεί αυτό να τονώσει την οικονομία, να δημιουργήσει νέες δουλειές. Αυτή η λεπτομέρεια παραμένει επτασφράγιστο μυστικό!

Αλλά ο κος Βαρουφάκης δεν είναι ούτε έκπληξη, ούτε πρόσφατη ανακάλυψη, ούτε ουρανοκατέβατος. Έρχεται από τις ΗΠΑ κι έχει και μέντορα. Τον Αμερικάνο οικονομολόγο James K. Galbraith με τον οποίο συνεργάζονται στο πανεπιστήμιο του Austin, Texas.

[pullquote]

Θα ακολουθήσουν σειρά επαφών, με στόχο μια νέα συμφωνία-«γέφυρα» μεταξύ των προηγούμενων προγραμμάτων και της τελικής συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας, Ε.Ε, ΕΚΤ και ΔΝΤ, που θα διαβουλευτούμε σε σύντομο χρονικό διάστημα με τους Ευρωπαίους εταίρους μας, με τους δανειστές μας, με την ΕΚΤ, με στόχο μια Ελλάδα που θα μεταρρυθμιστεί ουσιαστικά, που θα βάλει τέλος στην εσωστρέφεια και στην αργή και βασανιστική αυτοτροφοδοτούμενη κρίση.[/pullquote]

Σε συνέντευξη του που είχε δώσει στην Ελευθεροτυπία το 2011, είχε πει περίπου τα ίδια με τα όσα λέει ο σημερινός υπουργός οικονομικών:  “Η Ελλάδα καταστρέφεται εσκεμμένα και μεθοδευμένα”

Εγκληματικές» χαρακτηρίζει ο επιφανής οικονομολόγος Τζέιμς Κ. Γκαλμπρέιθ τις βίαιες πολιτικές λιτότητας που επιβάλλει η Ε.Ε. και το ΔΝΤ στην Ελλάδα, και ληστρικές τις φοροεπιδρομές. Γιος ενός από τους τιτάνες οικονομολόγους του 20ού αιώνα, ο Τζέιμι, όπως είναι γνωστός σε φίλους και συναδέλφους, δεν έχει συνηθίσει να μασάει τα λόγια του. Η «Κ.Ε.» συνομίλησε μαζί του πρόσφατα για την κρίση στην Ελλάδα και την ευρωζώνη γενικότερα.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Ησασταν σχετικά πρόσφατα στην Ελλάδα, οπότε θα ήθελα τις εκτιμήσεις σας για το τι συμβαίνει στη χώρα.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η Ελλάδα καταστρέφεται. Αυτό είναι ξεκάθαρο. Καταστρέφεται εσκεμμένα και μεθοδευμένα. Αυτή είναι η εγκληματική πολιτική της Ε.Ε. και του ΔΝΤ απέναντι σε μια χώρα που έχασε τον έλεγχο της δημοσιονομικής της κατάστασης. Τα μέτρα που εφαρμόζονται δεν στοχεύουν σε μεταρρύθμιση της οικονομίας (αφελής, τουλάχιστον, όποιος πιστεύει σε κάτι τέτοιο) αλλά σε παραδειγματισμό των υπολοίπων χωρών στην Ε.Ε. που αντιμετωπίζουν προβλήματα χρέους, όπως η Ιταλία. Οι δε φοροεπιδρομές είναι ληστρικές και οδηγούν στην εξαθλίωση μεγάλου μέρους της ελληνικής κοινωνίας.
ΕΡΩΤΗΣΗ:Χαρακτηρίσατε τις πολιτικές που εφαρμόζονται στην Ελλάδα ως μια πολιτική συλλογικής τιμωρίας. Από πότε μετετράπη σε πολιτική η τιμωρία;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ακριβώς. Αυτό είναι που προσπαθώ να πω. Οτι τα μέτρα που εφαρμόζονται στην Ελλάδα δεν έχουν να κάνουν με καμιά προφανή οικονομική πολιτική. Αντιθέτως, στοχεύουν στην κατάρρευση της οικονομίας ως τιμωρία για το ότι η χώρα προκάλεσε πρόβλημα στην Ε.Ε. και για να δουν χώρες όπως η Ιταλία αυτή τη στιγμή, τι τους περιμένει σε περίπτωση που δεν προχωρήσουν σε «εξυγίανση» των δημόσιων οικονομικών τους. Η Ε.Ε. και η Γερμανία κυρίως δεν ενδιαφέρονται στο ελάχιστο πού θα καταλήξει η Ελλάδα. Αλλά στην Ελλάδα έχει ήδη ξεκινήσει μια βαθιά διαδικασία κοινωνικής αποσύνθεσης, που αδυνατώ να δω πώς θα τελειώσει.
ΕΡΩΤΗΣΗ:Πώς ακριβώς αντιλαμβανόσαστε την κρίση στην ευρωζώνη;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η κρίση στην ευρωζώνη είναι μια τραπεζική κρίση που «ποζάρει» ως μια σειρά κρίσεων εθνικού χρέους και έχει γίνει περίπλοκη εξαιτίας αντιδραστικών οικονομικών ιδεών, μιας ελαττωματικής χρηματοοικονομικής αρχιτεκτονικής και ενός τοξικού πολιτικού περιβάλλοντος, κυρίως στη Γερμανία, στη Γαλλία, στην Ιταλία και στην Ελλάδα.
Οπως και στις ΗΠΑ, η ευρωπαϊκή τραπεζική κρίση είναι το προϊόν υπερδανεισμού σε αδύναμους δανειολήπτες, συμπεριλαμβανομένης της στεγαστικής αγοράς στην Ισπανία, της εμπορικής κτηματομεσιτικής αγοράς στην Ιρλανδία και του δημόσιου τομέα (εν μέρει για υποδομές) στην Ελλάδα. Οι ευρωπαϊκές τράπεζες μόχλευσαν για να αγοράσουν τοξικές αμερικανικές υποθήκες και όταν αυτές κατέρρευσαν άρχισαν να ξεφορτώνουν τα αδύναμα κρατικά ομόλογα και να αγοράζουν ισχυρά κρατικά ομόλογα, ανεβάζοντας τις αποδόσεις και οδηγώντας τελικά όλη την ευρωπαϊκή περιφέρεια σε κρίση. Η Ελλάδα ήταν απλά το πρώτο ντόμινο στη γραμμή.
ΕΡΩΤΗΣΗ:Η οικονομία της Ελλάδας βυθίζεται κυριολεκτικά. Είναι η έξοδος από το ευρώ μια αληθινά βιώσιμη εναλλακτική λύση;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αρχικά η λύση σε όλη την ευρωζώνη θα μπορούσε να λυθεί με μια κίνηση από την ΕΚΤ, αγοράζοντας ομόλογα από τις αδύναμες χώρες και αναχρηματοδοτώντας τα στη συνέχεια. Το επιχείρημα ενάντια σε αυτή την κίνηση λέγεται «ηθικός κίνδυνος», που ενισχύεται από παραδοσιακούς φόβους για πληθωρισμό, αλλά το πραγματικό ζήτημα είναι ότι αν γινόταν αυτό θα συνεπαγόταν απώλεια ελέγχου της κεντρικής τράπεζας από τους πιστωτές. Δράσεις ανάλογες με αυτές που έλαβε η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ -εθνικοποιώντας όλη την αγορά χαρτονομισμάτων, για παράδειγμα- θα ήταν αποκρουστικές για την ΕΚΤ, αν και αγοράζει κρατικά ομόλογα όταν φτάνει ο κόμπος στο χτένι. Αντ’ αυτού, η ευρωζώνη κινήθηκε προς την κατεύθυνση της δημιουργίας ενός τοξικού CDO που αποκαλείται Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας. Η Ελλάδα θα έπρεπε προ πολλού να έχει απαιτήσει μια τελική λύση του προβλήματός της. Τα νεοφιλελεύθερα οικονομικά μέτρα έχουν βυθίσει τη χώρα σε μια κατάσταση που είναι δύσκολο να δει κανείς πώς μπορεί να υπάρξει ελπίδα για το μέλλον. Η νέα συμφωνία θα διατηρήσει την ύφεση για τουλάχιστον μια δεκαετία, ή και περισσότερο, αν αντέξει και δεν έχει εκραγεί έως τότε η χώρα. Εάν υπήρχε μια εύκολη έξοδος από το ευρώ, η Ελλάδα θα έπρεπε να είχε ήδη φύγει. Αλλά η Ελλάδα δεν είναι Αργεντινή να εξάγει σόγια και πετρέλαιο στην Κίνα, και μια νόμιμη έξοδος από το ευρώ θα σήμαινε και έξοδος από την Ε.Ε. Αυτή είναι μια επιλογή που μόνο η Γερμανία μπορεί να κάνει. Για τους άλλους, εάν δεν υπάρξει μια μεταμόρφωση στη Βόρεια Ευρώπη, η επιλογή είναι ανάμεσα σε καρκίνο και ανακοπή καρδιάς.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Στο ενδιάμεσο, τι μπορεί να γίνει με εκείνες τις ελληνικές τράπεζες που ίσως καταρρεύσουν εξαιτίας του υψηλού κουρέματος στο χρέος των κρατικών ομολόγων;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η κρατικοποίηση είναι μια λύση, αλλά το ερώτημα που τίθεται είναι από πού θα βρει τα κεφάλαια για τη συντήρησή τους η κυβέρνηση μιας χρεοκοπημένης χώρας. Δυστυχώς, σε τέτοιες περιπτώσεις δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις και όλες οι στρατηγικές συνοδεύονται από υψηλό κόστος. Μια άλλη λύση θα ήταν η ευρωπαϊκοποίησή τους. Κακά τα ψέματα, η Ελλάδα έχει ήδη χάσει σημαντικό μέρος της εθνικής της κυριαρχίας, αλλά αυτό φαίνεται να είναι το μέλλον στην ευρωχώρα, εφόσον φυσικά δεν καταρρεύσει όλη η οντότητα. Με μεσοβέζικες λύσεις δεν υπάρχει μέλλον για το συγκεκριμένο αρχιτεκτονικό οικοδόμημα της Ε.Ε.

Πηγή: Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία

 

Όλοι μιλούν για χρεοκοπημένη χώρα και που θα βρει λεφτά και ποια θα είναι η λύση, ουδείς δεν αναφέρεται στις πολιτικές των τελευταίων ετών που κατάφεραν να δημιουργήσουν 11 Έλληνες δισεκατομμυριούχους, περισσότερους κι από όσους έχουν χώρες με 10 φορές πιο ισχυρή οικονομία! Περίεργο, ε;

Αλλά το ακόμα πιο περίεργο το βρήκαμε σε έναν άλλο οικονομολόγο της αριστεράς, τον Δημήτρη Καζάκη.  Ως γνωστό, ο Δ. Καζάκης του ΕΠΑΜ, είναι υπέρ της επιστροφής μας σε εθνικό νόμισα -θέμα άκρως σοβαρό κι επικίνδυνο.

Σε άρθρο που έγραψε το 2011,  Τι θα γίνει με την επιστροφή στη δραχμή;, ο Καζάκης αναφέρεται με θετικά σχόλια στον Αμερικάνο οικονομολόγο James K. Galbraith, τον μέντορα και συνεργάτη του Βαρουφάκη, πλην όμως “τα χώνει” σε τρεις Έλληνες οικονομολόγους λέγοντας,

Δεν πρόκειται να αναφερθώ γιατί όλοι αυτοί, ολόκληρη η ιστορία της δημόσιας οικονομικής, έχει γραφτεί από «γραφικούς» και «ασήμαντους» που μπροστά στους σημερινούς Στουρνάρες, Χαρδούβελους, Μπαρουφάκηδες και λοιπούς θιασώτες του «ισχυρού νομίσματος» σε δεξιά και αριστερά δεν πιάνουν μπάζα.

Τα τρία “τυχαία” ονόματα που αναφέρονται στο άρθρο του 2011, δεν είναι άλλα από τους τρεις υπουργούς οικονομικών, τους τρεις τελευταίους τσάρους της οικονομίας μας. Και η “μαντική” του Καζάκη θυμίζει λίγο τις κάρτες των Ιλλουμινάτι που προέβλεπαν πρόσωπα και καταστάσεις πριν ακόμα συμβούν, αφού και με αυτήν ακριβώς τη σειρά, ο Στουρνάρας ανέλαβε τον Ιούνιο του 2012, ο Χαρδούβελης τον Ιούνιο του 2014 και ο Βαρουφάκης (Μπαρουφάκης κατά Καζάκη) τον Ιανουάριο του 2015.

Εκεί η μαντική του Καζάκη σταματάει. Κι εκεί το όνειρο συνεχίζεται, γιατί…

Όνειρο είναι και μην με ξυπνάτε, γιατί ονειρεύομαι ότι εγώ επιλέγω κυβέρνηση και υπουργό οικονομικών και όχι τα παγκόσμια κέντρα διακυβέρνησης!

Το βίντεο – μίνι ντοκιμαντέρ για την ελληνική κρίση, του Γιάννη Βαρουφάκη πριν από δύο χρόνια, το οποίο προβλήθηκε στο βρετανικό Channel 4 και παρακολούθησαν 8,5 εκατομμύρια Βρετανοί.

Σχετικά με την AllNewz

AllNewz

Υπεύθυνη σύνταξης - Γιάννα Μυράτ:
Μουσικός, συγγραφέας, αναλύτρια, ακτιβίστρια

Add comment

By AllNewz

Ακολουθήστε μας!

AllNewz – κύριο ιστολόγιο

Πρόσφατα στο ΝΕΑ AllNewz

Βρείτε μας στο facebook

Αθώωση της συντάκτριας της AllNewz για “διασπορά ψευδών ειδήσεων”

Σύνταξη